Vane Evermore

Yojimbo (1961) จากผู้กำกับในตำนาน Akira Kurosawa หนังเรื่องนี้เป็นหนัง Entry point ของผมสู่ Filmography ของผกก. ท่านนี้ก็ว่าได้ ต้องเกริ่นก่อนว่ารู้จักเขามานานแล้ว แต่ไม่ได้เปิดดูหนังจากเขาสักที พอมาเรียนวิชาที่เรียนอยู่ว่าด้วย มุมมองของมนุษย์ต่อชีวิต , เสรีภาพ ฯลฯ อาจารย์ได้ยกตัวอย่าง “Rashomon Effects” ขึ้นมาพร้อมกับหนังในชื่อเดียวกัน มันก็ไปสะกิดต่อมให้เริ่มอยากดูหนังของผกก.ในตำนานนี้เอง . . และเราได้เลือก Yojimbo เป็นหนังชิมลางสำหรับลองรสฝีมือผกก.ท่านนี้ จากการที่รีเสิร์ชมาหนังเรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ย่อยง่ายและสนุกที่สุด จึงไม่รอช้าที่จะเสาะหามาดูในช่วงเวลานี้ (มู้ด ณ ตอนนั้นไม่ได้อยากดูหนังขาว ดำ ยาว 3 ชั่วโมงเท่าไหร่ ฮา) . . หนังว่าด้วย ตัวเอก “ซามูไรพเนจร” ฝีมือดี ที่ดันไปอยู่ในเมืองที่กำลังมีสงครามกลางเมืองอยู่ที่มี 2 ฝ่ายอย่างชัดเจน หากเล่าแค่นี้เนื้อเรื่องอาจจะดูจริงจัง แต่ความเป็นจริงสถานการณ์ไม่ได้ยิ่งใหญ่ อลังอะไรทั้งนั้น หากให้บรรยายเป็นสถานการณ์คงเป็น หมาเห่ากันตอนต่างฝ่ายอยู่ในรั้ว แต่ด้วยความเจ้าเล่ห์ของตัวเอก ที่เห็นว่าจะตักตวงผลประโยชน์จากสถานการณ์เช่นนี้ได้…

หนังรอมคอม A24 ว่าด้วยโลกหลังความตายที่ไม่ใช่นรก สวรรค์ หรือความว่างเปล่า กลับเป็นสถานีรถไฟ ให้ได้เลือกชีวิตใหม่ในโลกอื่นที่อยากอยู่ แต่ถ้าตัดสินใจแล้ว จะย้อนกลับไม่ได้ เลือกยากมาก … . . แต่สถานการณ์ของนางเอก ยากกว่า เพราะต้องเลือก “ความรัก” ระหว่าง “รักแรก ลืมยาก” ที่ไม่เคยได้มีโอกาสใช้ชีวิตด้วย หรือ“รักแท้” ที่สร้างครอบครัวมาด้วยกัน 60 ปี สำหรับคนที่จะมาอยู่ข้าง ๆ กันในโลกหน้า . . คอนเซ็ปมันชวนคิดให้เยอะมาก แต่ด้วยความที่เป็นรอมคอม หนังเลยอยากขายความฟิลกู้ด จึงออกมาให้ดูง่าย ไม่กล้าฉีก หรือเล่นแง่มุมให้เกิดพื้นที่ถกเถียงระหว่างคนดูเท่าไหร่ เลยรู้สึกว่ามันเกือบจะจืด . . แต่สิ่งที่ประคับคองหนังเลย คือความรู้สึกอบอุ่นที่หนังตั้งใจจะมอบให้จริง ๆ ในคุณค่าของความรัก เวลา ชีวิต และความหวาดกลัวต่อความรู้สึกที่จะต้อง “สูญเสีย” ปนกับความกลัวสิ่งที่จะกลายเป็น ”นิรันดร์” สัมผัสได้จากทั้งบท งานภาพ เสียง การแสดง หนังอยากให้รู้สึกอะไร เราก็รู้สึกแบบนั้นเลย…